1. برای کمک به سازمان ها در جهت فرموله کردن استراتژی هایشان.
2. برای ارزیابی نحوه اجرای استراتژیها.
3. کمک به گسترش و تنوع تصمیم گیریهای شرکت .
4. ارزیابی های غیر مالی سرمایه فکری می تواند به طرحهای بازپرداخت و پاداش های مدیران ، ارتباط داده شود .
5. جهت ایجاد رابطه با سهامداران خارج از شرکت که سرمایه فکری را در اختیار دارند.
سه هدف اول از این مجموعه ، به تصمیم گیری های داخلی مربوط می شوند و هدف از آنها حداکثر کردن عملکرد عملیاتی شرکتها ، برای ایجاد درآمد از طریق هزینه و بهبود مستمر در روابط با مشتریان و تامین کنندگان و سهم بازار است. مورد چهارم به ایجاد انگیزه های اجرایی مربوط می شود و هدف پنجم به ایجاد انگیزه برای سهامداران خارج از سازمان اشاره می کند . آندریسن نیز اعتلای مدریت داخلی ، بهبود گزارشگری خارجی و انگیزه های قانونی و معاملاتی را از جمله دلایل اندازه گیری سرمایه فکری بر می شمرد ( مر ، 2003).
