حسابداران و حسابرسان با توجه به شرایط و محیط کاری برای اتخاذ تصمیم مجبورند از قضاوت حرفه ای نیز استفاده نمایند. اما به نظر می رسد در صورت وجود اصول اخلاقی معین این قضاوت کمتر با اشتباه مواجه می گردد. طبق گفته مکین تیر(Macintyre) هنگامی که قوانین موجود تحت مباحث اخلاقی تدوین  شوند، دیگر الزامی به تعبیر و تفسیر قوانین جانبی نخواهد بود. به عبارت دیگر با وجود ارزشهای اخلاقی اجرای قوانین الزام آور می باید و با وجود ارزشهای اخلاقی وظایف سطح بهتر و مقبول تری اجرا می گردند. اما با توجه به اینکه همه مردم به اصول معنوی و اخلاقی، پایبندی کامل ندارند و بدلیل اینکه افراد باید به اجرای تعهدات خود وفادار باشند، وجود قوانین  در موسسات و سازمانها لازم است (همت فر ودیگران،1391).

حسابداران حرفه ای معمولاً با موقعیتهای مختلفی روبرو می شوند که به قضاوت های اخلاقی با اهمیتی نیاز دارد. حسابداران با فرصتهای کاری زیادی مواجه می شوند که اگر در آن فرصت ها رفتار غیر اخلاقی داشته باشند می توانند منافع شخصی بسیار زیادی کسب کنند. هر رفتار غیر اخلاقی در حسابداری منجر به زیان در  نظامهای اقتصادی می شود. بنابراین گروههای مختلفی سعی می کنند برنامه ای از اخلاق در حسابداری برای راهنمایی حسابداران حرفه ای هنگامی که آنها  با قضاوت اخلاقی روبرو می شوند، طراحی کنند.

محققان دو تعریف از اخلاق حسابداری ارائه داده اند:

یک تعریف محدود و یک تعریف گسترده . تعریف محدود آنها بر این دلالت دارد که اخلاق حسابداری متضمن روشی است که به وسیله آیین رفتار حرفه ای تشریح شده و تعریف گسترده اخلاق حسابداری فراتر از آیین رفتار حرفه ای بوده و صرفاً به باید ها و نبایدهای خاصی اشاره نمی کند، بلکه دامنه گسترده تری از تصمیم گیریهای اخلاقی و تصمیم گیریهای مربوط به انتخاب روشها و سیاست گذاریها را در حسابداری شامل می شود (جباری و رحمانی،1389).

هدف اصلی گزارشگری مالی، فراهم آوردن اطلاعات مالی برای سرمایه گداران فعلی و بالقوه،  اعتباردهندگان و سایر ذینفعان به گونه ای است  که اولاً، برای تصمیم گیریهای مربوط به انجام سرمایه گذاری های منطقی، اعطای تسهیلات به وام گیرندگان و حل وفصل امور مالی سودمند باشد؛ ثانیاً، بتوان از آن در برآورد مبالغ، زمان بندی و سطح اطمینان جریانهای نقدی آتی استفاده کرد و ثالثاً، از جنبه گزارشگری منابع اقتصادی و تعهدات واحد تجاری، از صحت و دقت کافی برخوردار باشد (باغومیان،1385).

حسابداران وحسابرسان در جریان عملیات حسابداری و حسابرسی بر اساس اصول و استانداردهای مورد توافق با توجه به ویژگی های خاص مبانی و مفروضات و محدودیت های موجود همواره در حال قضاوت اند. لازمه قضاوت در ابتدای امر آگاهی کامل از اوضاع و احوال و شرایط در مرحله بعد تسلط و اطمینان کامل به کاربرد ابزار و وسایل مورد استفاده برای قضاوت است که هردو مرحله فوق با توجه به آنکه انجام عملیات و بازتاب نتایج آن به گروهی از جامعه با ویژگی خاص( حسابداران) تسری می یابد. مسئولیت بیشتری را متوجه انجام دهنده خواهد نمود و این امر مستلزم وجود زیر بنای فضیلت های اخلاقی که همانا حس نوع دوستی و داشتن تعصب و و مسئولیت حرفه ای و ترجیح منافع جمعی (اعتباری) نسبت به منافع آنی فردی است، می باشد (صادقی،1384).

ولایوتام(2003) استدلال می کند که آیین رفتار حرفه ای حسابداران از تأکید بر مسئولیت پذیری  اخلاقی برای حفظ منافع عمومی به سمت تأکید بر مشخصات فنی یک محصول یا خدمت حرکت کرده است. وی جایگزینی دیدگاه "درست و منصفانه" با "رعایت استانداردهای حسابداری "را عامل اصلی این تغییر رفتار حرفه ای می داند. اریک کوهلر در فرهنگ حسابداری اخلاق را چنین توصیف کرده است:

"قواعد و اصول  معنوی که کاربرد آنها برای مسائل رفتاری مشخص، بویژه مقررات حرفه ای که توسط نهادی حرفه ای در مورد رفتار اعضا تدوین یافته است."(جاوید و دیگران،1391).