1.       تأثیر بر نسبت های اهرمی^[1]

عدم انعکاس برخی از اقلام بدهی در ترازنامه شرکت ها، نسبت های اهرمی (نسبت های بدهی) را کمتر از واقع نشان می دهد. از دید سرمایه گذاران، شرکت های با نسبت اهرمی بالا، شرکت های با ریسک بالا تلقی می شوند و به نظر می رسد مدیران شرکت ها بعنوان نمایندگان صاحبان سهام سعی دارند نسبت های اهرمی را در محدوده ای قابل اطمینان حفظ کنند تا از این طریق هزینه سرمایه شرکت را حداقل نمایند و در نتیجه ارزش شرکت و ثروت سهامداران حداکثر گردد . بنابراین استفاده از تأمین مالی برون ترازنامه ای در شرایط وجود عدم تقارن اطلاعاتی می تواند به عنوان روشی جهت جلوگیری از افزایش بیش از حد نسبت های اهرمی در نتیجه تأمین مالی باشد .

2.      تأثیر بر سود (زیان) و نسبت سودآوری

برخی شیوه های تأمین مالی برون ترازنامه ای، علاوه بر تأثیر روی ترازنامه، اثر مثبتی نیز بر روی عدد سود گزارش شده دارند. این شیوه های تأمین مالی به خصوص هنگامی بیشتر استفاده می گردد که پاداش مدیران براساس سود گزارش شده سالانه بوده و میزان آن با سود، رابطه مستقیم داشته باشد.

از طرفی، باتوجه به وجود عدم تقارن اطلاعاتی ، نشان ندادن دارایی ها در ترازنامه به دلیل انجام تأمین مالی برون ترازنامه ای و منظور نکردن استهلاک این دارایی ها در سود و زیان، موجب افزایش سود و از سوی دیگر، موجب افزایش نرخ بازده دارایی ها (ROA) می شود.

3.      اثرات مالیاتی

برخی شیوه های تأمین مالی برون ترازنامه ای، منافعی از نقطه نظر مالیاتی دارند. بنا به نوع عامل به وجود آورنده این شیوه تأمین مالی، موارد مذکور می تواند مورد توجه واقع شود. در صورتی که ساختار تأمین مالی برون ترازنامه ای اثر مالیاتی داشته باشد، تأثیر مستقیمی بر جریان های نقدی و در نهایت ثروت سهامداران دارد. البته ممکن است که به صورت غیرمستقیم یا منفی بر ثروت سهامداران تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، می توان به هنگامی اشاره کرد که سهامداران متأثر از تغییرات ظاهری به وجود آمده از حسابداری ساختگی، سهام خود را بفروشند که در هر  دو حالت نیز عدم تقارن اطلاعاتی مستقیماً بر این عامل تأثیر گذار خواهد بود .

انواع منابع تأمین مالی در کشور به دو دسته منابع مالی بدون هزینه و منابع مالی با هزینه تقسیم بندی می شود .

الف . منابع مالی بدون هزینه :

1.       پیش دریافت از مشتریان

2.       بستانکاران تجاری

3.       سودسهام پرداختنی

4.       هزینه های پرداختنی

ب. منابع مالی با هزینه :

1.       منابع داخلی

2.       منابع خارجی(تسهیلات کوتاه مدت و  بلندمدت و انتشار سهام جدید)

هدف از افشا در گزارشگری مالی، ارائه اطلاعات لازم برای نیل به مقاصد زیر است :

الف – ارزیابی عملکرد واحد تجاری.

ب – قضاوت در مورد چگونگی استفاده واحد تجاری از منابع موجود.

ج – پیش بینی روند سودآوری واحد تجاری در آینده.   

بنابر این، اطلاعاتی که از طریق گزارش های مالی ارائه می شود باید مربوط، مناسب و کامل باشد. در افشای اطلاعات مالی باید نیازها و خواسته های سرمایه گذاران اصلی، موسسات سرمایه گذاری و تحلیل گران مالی[1] مورد توجه قرار گیرد. این واقعیت که کلیه سرمایه گذاران برای ارزیابی خطرات نسبی سرمایه گذاری در هر یک از واحدهای تجاری به اطلاعات مالی نیاز دارند نیز باید در افشای اطلاعات مزبور مورد نظر قرار گیرد. هر چند اعتبار دهندگان و ارگانهای دولتی برای دستیابی به اطلاعات اضافی جهت تأمین نیازهای خود معمولاً قدرت و امکانات لازم را دارند، با این وجود، در ارتباط با افشای اطلاعات مالی آنان نیز باید بعنوان گروه های استفاده کننده صورت های مالی، در نظر گرفته شوند [2].

انجمن حسابداران رسمی آمریکا[2]  اهداف افشا کافی را بصورت زیر بیان نموده است:

الف – تهیه اطلاعات مفید برای سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان به منظور پیش بینی، مقایسه و ارزیابی جریان های وجه نقد ورودی بر حسب مبلغ، زمان و ریسک مربوطه.

ب – تهیه اطلاعات برای استفاده کنندگان از نظر ایجاد، مقایسه و ارزیابی توان سود آوری شرکت.

ج – تهیه اطلاعات سودمند برای قضاوت در مورد توان مدیریت در بکارگیری موثر منابع شرکت در راستای دستیابی به اهداف اصلی.

د – تهیه اطلاعات مفید برای فرآیند پیش بینی.

هـ - گزارش در زمینه آن دسته از فعالیت های موثر شرکت بر جامعه، که باید مورد تشخیص، تفسیر و اندازه گیری قرار گیرد. افشا اینگونه اطلاعات نقش اجتماعی شرکت را نشان می دهد.

تحقیقات مالی را به عنوان میزان بدهی که به منظور تامین منابع مالی مورد نیاز برای کسب دارایی مورد نیاز کسب می گزدد ، تعریف کرده است (هامپتون[1]،2001). بنابر تعریف مذکور ، شرکت ها از لحاظ تامین مالی در قالب شرکتهای با درجه ی اهرم مالی بالا و پائین  قابل تعریفند(می یرز[2] ، 1996). به عقیده ی داگلاس[3] (2001) اهرم مالی توانایی تغییر بازده و ریسک شرکت ها را داراست بنایراین ساختار سرمایه ی هر شرکت با اهرم مالی آن رابطه ای متقابل و تنگاتنگ دارد. لذا استفاده شرکت ها از شیوه های مختلف تامین مالی منوط به وجود شرایط و اثر متغیرهای اقتضایی است که گاهی بر اساس موقعیت و برای جهت گیری شرکت ها در بازار و نیز ارزیابی آن ها از طرف موسسات تامین اعتبار به وجود می آید . اما لزوم توجه به تئوری نمایندگی در این است که تعارض دارندگان سهام ، مالکین ، گردانندگان و نیز صاحبان اوراق قرضه بر تصمیم گیری تامین سرمایه و سرمایه گذاری موثر است (می یرز، 1977). موور[4](2004) نیز بیان می کنند که مقدار بدهی از طریق تخفیف مالیاتی بهره ی پرداختنی ، هزینه های ورشکستگی و هزینه نمایندگی به وجود می آید که این امر در زمان بندی تصمیمات سرمایه گذاری و ارزش شرکت موثر است .

گزارشگری مالی اینترنتی به استفاده از وب سایت های شرکت ها به منظور انتشار اطلاعات مربوط به عملکرد مالی آنها دلالت دارد. زمانی که شرکت ها از گزارشگری مالی اینترنتی استفاده می کنند در وب سایت آنها، مجموعه جامعی از صورت های مالی شامل یاداشت های همراه صورت های مالی و گزارش حسابرسان قرار دارد و در هرجای اینترنت، پیوندی به گزارش سالانه آنها ایجاد شده است (اشباق و همکاران، 1999). محتوای گزارش های مالی اینترنتی می تواند شامل گزارش های سالانه و گزارش های سه ماهه اطلاعات قیمت سهام، مطالب انتشار یافته در مطبوعات گزارش های تحلیل گران و مباحث مدیریتی عملیات باشد (کلتون، 2006). به طور کلی شرکت هایی که از گزارشگری مالی اینترنتی استفاده می کنند، گزارش های سالانه شان همراه با گزارش های حسابرسان است. به علاوه اکثر شرکت ها از قالب شناخته شده قالب مدرک قابل حمل جهت انتشار گزارش ها استفاده می نمایند. همچنین اطلاعات تجربی بدست آمده نشان می دهد شرکت هایی که از گزارشگری مالی اینترنتی استفاده می کنند در کل بزرگترین و سود آورتر از سایر شرکت ها هستند (پروان، 2005). این شکل گزارشگری می تواند از طریق فایل های تصویری یا صوتی ارائه شود. (کلتون، 2006).

ضمن ارائه کلیات و تعریفهای حسابداری و سیستمهای اطلاعاتی حسابداری، به اهمیت و نقش سیستم اطلاعات حسابداری در بانکها و سازمانها پرداخته می‌شود. یک سیستم اطلاعاتی حسابداری خوب ضمن ارائه گزارشها و اطلاعات كارا و سودمند، به‌عنوان بازوی توانمند مدیریت می‌تواند مورد نظر قرار گیرد. منظور از سیستمهای اطلاعات حسابداری این است که استفاده‌کنندگان از اطلاعات می‌توانند وارد سیستم شوند و اطلاعات مورد نیاز خود را به هر شکلی که می‌خواهند، بدون هیچ محدودیتی (زمانی و مکانی) دریافت كنند.
همچنین با توجه به این که سیستمهای اطلاعات حسابداری نتواسته‌اند خود را با سرعت تغییرات فناوری اطلاعات سازگار كنند و سطح امنیتی قابل‌قبولی را پوشش دهند، به بررسی بعضی از مسائل امنیتی سیستم اطلاعات حسابداری، کاربرد آن در تصمیم‌گیریها و هدفهای مدیریت و ایجاد تغییرات لازم متناسب با تغییرات ایجادشده در دنیای تجارت می‌پردازیم. بسیاری از بانکها و موسسه‌ها در تلاشند که توان نفوذ اطلاعات و عملیات خود را از طریق ایجاد مركز اطلاع‌رسانی اينترنتی قوی ارائه كنند و عرضه چنین اطلاعات و خدماتی را به کارکنان، مشتریان و تحلیلگران مالی افزایش دهند. سیستم یکپارچه اطلاعات حسابداری، محدودیتهای مکانی و زمانی را برای دسترسی به اطلاعات از بین می‌برد، هزینه و زمان دسترسی به اطلاعات را کاهش و سرعت گردش اطلاعات و عملیات را افزایش می‌دهد. مجموعه‌ای از شرایط، یعنی افزایش دستیابی افراد به اطلاعات و همچنین توان بیشتر گرفتن تصمیمهای صحیح از آن طریق، به بهبود شرایط سازمان و مشتریان می‌انجامد.
سیستم اطلاعات حسابداری مولفه و عنصری از شرکت است که به‌وسیله پردازش رویدادهای مالی، اطلاعات مالی و اطلاعات مبنای تصمیم‌گیری را در اختیار استفاده‌کنندگان قرار می‌دهد.
کاربرد اولیه اطلاعات حسابداری، كمك به تصمیم‌گیری ذینفعان واحد اقتصادی است و دو گروه استفاده‌کننده براساس اطلاعات فراهم شده به‌وسیله سیستم حسابداری، تصمیمهایی را می‌گیرند. این دو گروه عبارتند از:
1- استفاده‌کنندگان داخلی (مجریان و مدیران)، و
2- استفاده‌کنندگان خارجی (سهامداران).
پس حسابداری با تهیه اطلاعات مورد نیاز تصمیم‌گیرندگان، خدمتی حیاتی به آنها ارائه می‌کند تا بتوانند از میان گزینه‌های مختلف، بهترین گزینه را برای بهره‌برداری از منابع کمیاب در انجام فعالیتهای تجاری و اقتصادی انتخاب كنند. لذا اطلاعات حسابداری حلقه اتصال بین فعالیتهای تجاری و سرمایه‌گذاران و تصمیم‌گیرندگان است.
حسابداری را در اصل یک سیستم اطلاعاتی می‌دانند. قدمت حسابداری و یا بهتر بگوییم سیستم حسابداری، به زمانی مربوط می‌شود که انسان اولیه با شمارش آشنا شد.
فرایند تجزیه‌وتحلیل، طراحی و استقرار سیستمهای اطلاعاتی، چرخه‌ای به‌نام چرخه تکامل یا حیات سیستم را تشكیل می‌دهد. این چرخه تابع روشهایی است که از آنها به منظور انجام فعالیتها در چرخه استفاده می‌شود. تا اواسط دهه 1970 روشی به کار گرفته می‌شد که امروزه به نام روش سنتی نامیده می‌شود و نزدیک به سه دهه است که به علت نارساییهای آن، کنار گذاشته شده و به‌جای آن روشهای متعدد ساخت‌یافته یا مشابه آن مورد استفاده قرار گرفته است.
دانل و اسمیت (Donnel & Smith) در سال 1999 این موضوع را مطرح کردند که سیستم اطلاعات حسابداری به عنوان یک واسطه و رابط عمل می‌کند که از طریق آن، سه متغیر مجزای رفتار سازمانی تحت تأثیر قرار می‌گیرند. سیستم اطلاعات حسابداری اطلاعاتی درباره وقایع اقتصادی فراهم می‌کند که تصمیم‌گیرندگان از آن در برنامه‌ریزی، نظارت و کنترل سازمان استفاده می‌کنند.
طبق نظر آنها، فرایند تصمیم‌گیری تابعی از سه متغیر: هدفها، مفهومها و نمادهاست. براساس این نظریه، سیستم اطلاعات حسابداری باید بتواند اطلاعاتی را فراهم کند که قابلیت فهم و مقایسه‌پذیری داشته باشد و استفاده‌کنندگان بتوانند با آن داده‌ها کار کنند و قادر باشند آنها را به مفاهیم اقتصادی مورد نیاز تبدیل و صورتهای مالی ویژه‌ای با توجه به زمان نیاز به آنها تهیه کنند. مثلاً در برخی شرکتهای نرم‌افزاری، سیستم به گونه‌ای طراحی شده است که در آن استفاده‌کنندگان تاریخ شروع و پایان دوره صورتهای مالی را وارد می‌کنند و صورتهای مالی، بنابر علاقه استفاده‌کننده برای آن دوره زمانی تولید می‌شوند.

1- كنترل امضا هاي مجاز سند حسابداري

2- كنترل صحت محاسبات

3- كنترل با ايين نامه تفكيك هزينه هاي جاري از سرمايه اي

4- كنترل با برگ در خواست خريد كالا/خدمات

5- كنترل با صورتحساب فروشنده

6- كنترل ممهور شدن مدارك به مهر <باطل شد>

7- كنترل با برگ حواله انبار.رسيدو حواله مستقيم

8- كنترل با ايين نامه معاملات شركت

9- كنترل كسورات قانوني(بيمه و ماليات)از كارهاي حق الزحمه

10- كنترل ارتباط هزينه هاي سرمايه اي با فعاليت شركت

11- كنترل كفايت اسناد و مدارك مثبته

12- كنترل ارتباط هزينه با دوره مالي

13- كنترل اعتبار مدارك مثبته

14- كنترل ثبت صحيح حساب و طرف حساب سند حسابداري

15- كنترل هزينه هاي سرمايه اي داراي قرارداد با مفاد قرارداد و استخراج خلاصه قرارداد

16- كنترل داراييهاي در جريان تكميل طبق پيش بيني و كار انجام شده از نظر ريالي و فيزيكي

17- كنترل درصد يشرفت فيزيكي داراييهاي در جريان تكميل با گزارشات دريافتي كه به تاييد قسمت فني و مقامات مجاز رسيده باشد

18- كنترل تعيين بدهيهاي احتمالي از محل ايجاد داراييها(بيمه . ماليات . .......)

19- كنترل احتساب هزينه هاي دستمزد . سربار . و مو اد مصرفي قيمت تمام شده داراييها ي ساخته شده در شركت

20- كنترل داشتن دستورالعمل انتقال داراييهاي در جريان تكميل به داراييهاي ثابت و تهيه صورت جلسه تكميل و تحويل و تحول داراييهاي در جريان تكميل (با امضاء مسئولين فني شركت و تكميل كننده(سازنده) كه ساخت انها به اتمام رسيده و صدور سند حسابداري جهت انتقال به داراييماي ثابت

21- كنترل مشخص نمودن تاريخ بهره برداري از داراييهاي در جريان ساخت تكميل شده جهت احتساب هزينه استهلاك

22- كنترل تفكيك قيمت عرصه (زمين) و اعيان (ساختمان) از يكديگر و ارايه ان در جدول يادداشت داراييهاي ثابت طبق صورتهاي مالي بصورت جداگانه

23- كنترل داشتن ليست (دفتر) اموال

24- كنترل داشتن كارت تعمير داراييها(ماشين الات. ساختمان . وسايط نقليه و ..........)

25- كنترل احتساب ذخيره براي داراييهاي مسروقه و مفقوده

26- كنترل مشخص نمودن داراييهاي بلا استفاده و احتساب هزينه استهلاك معادل 30درصد نرخ استهلاك مقرر در ماده 151 ق.م.م و پرس جو از مسئولين مبني بر علت عدم استفاده از داراييهاي راكد و تصميم گيري در ارتباط با موضوع مربوطه

27- كنترل پوشش بيمه اي داراييها:

تعریف ضایعات

ضایعات به واحدهایی اطلاق می شود که شرایط استاندارد تولید را نداشته و از عملیات تولید کنار گذاشته و یا به ارزش قراضه به فروش می رسند ودر اثر عواملی مانند نابایی مواد خام نامرغوبی یا عدم مهارت کارگران ایجاد می شود.

- طبقه بندی ضایعات

* ضایعات عادی الف: ضایعات عادی غیر قابل فروش
ب: ضایعات عادی قابل فروش

* ضایعات غیر عادی الف: ضایعات غیر عادی و غیر قابل فروش
ب: ضایعات غیر عادی و قابل فروش
 ضایعات عادی
ضایعاتی هستند که در وضعیت مطلوب تولید ایجاد شده و قابل کنترل نمی باشند و دارای این ویژگی هستند که غیر قابل اجتنابند و در فرآیند تولید بطور معمول اتفاق می افتد (قابل پیش بینی هستند و غیر قابل پیشگیری اند)
الف: ضایعات عادی غیر قابل فروش
ضایعاتی هستند که با توجه به وضعیت یکسان تکمیل آنها و ظاهر شدن در جدول معادل آحاد تکمیل شده هزینه آنها طبق توضیحات صفحات بعدی تسهیم می گردد
ب: ضایعات عادی قابل فروش
ضایعاتی هستند که هزینه آنها صرف بازیافت هزینه های مرحله یا یکی از هزینه های مرحله می شود.
ضایعات غیر عادی
ضایعاتی هستند که انتظار می رود در شرایط مطلوب تولید بوجود آیند وقابل کنترل می باشند، لذا در اثر سهل انگاری و برنامه ریزی نامطلوب ایجاد می شوند( غیر قابل پیش بینی و قابل پیشگیری اند)
ضایعات غیر عادی گذشته از آنکه بصورت یکنواخت یا در مقاطع خاصی شماسایی کگردند هزینه تولید آنها بر اساس جدول معادل آحاد تکمیل شده محاسبه و به حساب ضایعات غیر عادی بدهکار و به حساب مرحله وقوع بستانکار می شود ( همیشه بر اساس معادل و درصد تکمیل در جدول گزارش هزینه تولید منظور می شود)

اولاً حداکثر کردن ارزش سهام شرکت هدف اولیه و اساسی مدیریت هر واحد انتفاعی است و حداکثر کردن ارزش شرکت تنها از طریق حداکثر کردن ارزش افزوده اقتصادی امکان‌پذیر است زیرا اگر شرکتی افزوده مثبت داشته باشد ارزیابی جامعه سرمایه‌گذار در مورد شرکت مثبت خواهد بود و منجر به صرف سهام خواهد شد ولی اگر ارزش افزوده اقتصادی منفی باشد نتیجه عکس خواهد شد.

ثانیاً شرکت‌ها به سه روش می‌توانند ایجاد ارزش کنند:

1-    افزایش بازده شرکت بدون سرمایه‌گذاری جدید.

2-    سرمایه‌گذاری در پروژه‌هایی که بازدهی بیش از هزینه سرمایه‌دارند.

3-    رها کردن فعالیت‌های غیراقتصادی یا فروش دارایی‌های کم بازده و راکد و صرف آن در فعالیت‌های سودآور.

هر سه روش فوق به وسیله ارزش افزوده اقتصادی به طور صحیح و واقعی قابل اندازه‌گیری است .

ثالثاً وقتی که ارزش افزوده اقتصادی آتی پیش‌بینی و ارزش فعلی تنزیل و به سرمایه فعلی اضافه می‌شود ، مجموع نشان‌دهنده ارزش فعلی خالص پروژه‌های گذشته و آتی شرکت می‌باشد.

بنابراین هدف مدیریت حداکثر کردن ارزش افزوده اقتصادی و رسد آن است که منجر به یک ارزیابی مثبت خارجی در مورد عملکرد شرکت خواهد شد و نهایتاً حداکثر شدن ارزش سهام شرکت و صرف سهام را به دنبال خواهد داشت. نتیجه مسلم و قطعی این است که ارزش افزوده اقتصادی می‌تواند به عنوان مبنایی برای تعیین هدف ، سرمایه‌گذاری در پروژه‌ها و طرح‌ها ، ارزیابی و اندازه‌گیری عملکرد ، تعیین ارزش شرکت ، تعیین میزان پاداش و ... مورد استفاده قرار گیرد(جهان خانی و سجادی ، 1374).